در واژه نامه ها نوروز به معنی روز نو است و در فرهنگ ایرانی به اولین روز فصل بهار، نوروز می گویند. حکیم طوس، دلیل نامگذاری نوروز را چنین می خواند:
به فرّ کیانی یکی تخت ساخت/ چه مایه بدو گوهر اندر شناخت/ به جمشید بر گوهر افشاندند/ مر آن روز را روز نو خواندند/ چنین جشن فرخ از آن روزگار/ به جا ماند از آن خسروان یادگار *
شاهنامه
نوروز مهمترین جشن کهن ایرانی است که بعد از قرنهای متمادی هنوز هم برای ایرانیان حال و هوای ویژهای را به همراه می آورد. فصل نو شدن و نوگرایی و نوین اندیشیدن. پاسداشتِ نوروز از بین دهها جشن ایران باستان همچنان اولویت هر ایرانی مسلمان و غیر مسلمانی است. دید و بازدید، شیرینی و آجیل و شادی قسمت جدانکردنی این جشن کهن است . در بین منجمان کهن هم نوروز به واسطهی آغاز برج حمل که معادل فروردین است نوروز نامگذاری شده است.
*شاهنامه، چ مسکو، ج۱/ ۴۱و ۴۲
